گفتم خیر پیش

سلام این مطلب رو که خوندم دیدم خداحافظی بدون سلام دوباره توی زندگیم وجود نداره، میدونی یه شب با دوستام دور هم بودیم و این ها، فرداش از اون شهر رفتیم!!! بدون خداحافظی .. همین تابستون یک ماه با دوستام کارگری کردیم و کلی خوش بودیم، غذا خوردیم، عرق ریختیم، شنا رفتیم، زندگی کردیم، عصر خداحافظی کردیم، خیلی عادی و معمولی و از فرداش من اومدم دانشگاه، دیگه ندیدمشون حتی شمارشون هم ندارم الان حدود یک ماهه که دنیال شماره ی یکیشونم که بهش زنگ بزنم بگم محمد خداحافظ ^_^ . یعنی میگم یک ماهه منظورم اینه یه روز به پسر داییم گفتم شمارش بده اونم گفت شب میدم، یادش رفت و یادم رفت تا دو هفته دیگه باز گفتم و یادش رفت و یادم رفت و این داستان ادامه دارد خداحافظی بدون سلام برام تعریف نشده است. بقیه میگن از بیخیالیمه، شاید هم.